Category Archives: Мерей

Брест қамалының қорғаушысы

1919 жыл. Осы жылдың бір айы мен күнінде Сарыарқаның кең даласында, қазіргі Шұбаркөл кен орнынан солтүстікке қарай Талдысай елді мекеніне жетпей, Бас көң деген өңірде, өзен жағасында Бектемір Тоқсанбайұлы дүние есігін ашыпты.

Халқының қалаулы ұлы, алдаспан намысы

Мұндай адамдар ілуде бір рет қана туады! Қайтыс болғанына жиырма жыл толуына арналған еске алу кешінде көрнекті мемлекет және қоғам қайраткері, Социалистік Еңбек Ері Еркін Нұржанұлы Әуелбековтің басшылық, азаматтық, іскерлік болмыс-бітіміне жиналғандар осындай баға берді.

Жадымдағы жарқын бейне

   Өткен ғасырдың 80-ші жылдарының ортасынан бастау алған жариялылық қозғалысы, Кеңес үкіметі құрсауында бұлқынған қазақтың ұлттық рухын маздатып, қанын тулатты. Сол кездегі Көкен, Манап, Қалихандардан жалғасқан суырыпсалмалық өнердің алдаспаны – айтыс өнері қынаптан суырылғандай, ел сахнасында жарқылдап шыққаны ерекше құбылыс еді. Сондағы өткір сөзді оңды-солды сермеп, ақырып теңдік сұраған өжет ақынның бірі де бірегейі – Ерік Асқаров болатын.

Көкшенің Еркеші еді елді ойлайтын

     Қызылды-жасылды қызығымен көңіл арбайтын дүние шіркін, аққан су тәрізді. Ілкіден қалған бір сөзде «ағын суда із қалмайды» дейтұғын тәмсіл бар. Судай сусып өтіп жатқан пенде ғұмырда адам туған жері мен еліне ақ адал қызметін сіңірсе, менмұндалап еңбекті ардақ тұтатын, еңбек адамын қадірлей білетін қошеметшіл қауым барда ізі қалады екен. Қалғанда қандай. Қазір екі-үш адамның басы қосылған жиында Көкшенің бергі тарихын көктей сабақтап ой толғағанда, оймақтай облыс орталығына әр берген, тіршілігіне нәр берген тұлғалар ойға оралатыны бар. Соның бірі – туып-өскен көгілдір Көкшесін көкірегіндегі елге деген ақ махаббатына бөлеген Еркеш Баяхметов.

Қазақ елі еске алды ақынын…

Қазақ поэзиясында айшықты орны бар Фаризаның өлеңдері өзіне тән өршілдігімен, тереңдігімен, сыршылдығымен ерекшеленеді.

Жас та болса – беделді

Еліміздің тағдыры мен болашағы, көркейю кеудесінде отаншылдық рухы бар, көзі ашық, көкірегі ояу азаматтарды толғандырмай тұрмайды.

Шеберсіз өрнегін төккен ән-жырдан!

(сүйікті ұстазым, белгілі қолөнер шебері, ақын Шәмшия Ғабдуқызы Айтжановаға)

Жасара түсер жарқылдай жайнап таңғы шық,
Тоқсанға толдың мерейлі тойың толысып.

Ақындықтың сөзден ойып оюын…

Мен білетін Шәмшия апай – ақын, қолөнер шебері. Оның бір ерекшелігі – ешқашан «шаршадым» немесе «мен айналысатын жұмыс емес» деп айтпаған қоғамдық ортаның шырайын келтіретін абзал ана.

Ұрпаққа – ұлағат

Мағжан Жұмабаев атындағы Ақмола облыстық әмбебап- ғылыми кітапханасында «Алтын Арқа» ақпараттық-ағартушылық орталығының ұйымдастыруымен ақын, қолөнер шебері, Көкшетау қаласының Құрметті азаматы Шәмшия Айтжанованың 90 жылдығына орай электрондық басылымның тұсаукесері өтті. Әдеби кешті Қазақстан Журналистер одағы Ақмола облыстық филиалының төрағасы Серік Жетпісқалиев ашып, жүргізді.

Құрметпен шығарып салды

Науан хазірет мешітінде өңірден жиналған имамдар бас қосып, Алланың үйінде жиырма жылдан астам уақыт бойы қажырлы еңбек еткен Қайролла Шайсолтанұлына құрмет көрсетті. Есеп-қисап жұмыстарын тиянақты атқарған ақсақал сексен жастың сеңгіріне шығып, енді жолды жастарға беруге шешіпті. ҚМДБ-ның Ақмола облысы бойынша өкілі, Науан хазірет орталық мешітінің бас имамы Қуаныш Сәбит абзал ақсақалдың иығына шапан жауып, құрметпен шығарып салды.

Ақкөңіл еді баладай…

Тұрлаусыз тірлікте өзінің өлшеулі жолын қалдырып, Тоқтар әріптесіміз де бізден ұзағалы бес жылдың жүзі болып қалыпты. Көзден кетсе де, көңілден кетпейді. Белгілі журналист, аяулы азаматтың ертеңгі еске алу асына орай, 2014 жылы баспа жүзін көрген «Тоқтар Баймағанбетов» атты естеліктер кітабынан төмендегі мақаланы газет бетінде жариялап, қаламгер рухына тағзым етуді өзіміздің парызымыз деп білдік.

Ұстаз естелегі

«Мектеп – балалық шақ пен бозбала кездің естелігі». Осындай тақырыпта «Әулет» оқыту-әдістемелік орталығында Көкшетау қаласының құрметті азаматы, ұлағатты ұстаз Күләш Темірбаеваның № 9 мектеп туралы кітабының тұсаукесері болып өтті. Әдеби кешке өңіріміздің зиялы қауым өкілдері, кітап авторының шәкірттері мен ардагер ұстаздар қатысты.

Тыныштық ғұмыр

Міне, ауылдың әр баласына терең білім беруге жан дүниесімен ынтық болған ұстаз Тыныштық Ахметова 1975 жылы Қазақ Кеңестік Социалистік Республикасының Жоғарғы Кеңесіне сол кездегі Көкшетау облысынан депутат болып сайланып, еліміздің осы бір мәртебелі орнында да отырды. Жоғары Кеңестің депутаты болған 1975-1980 жылдар кезеңі Тыныштық ғұмырдың ең бір жарқын беттері еді. Сайдың тасындай іріктелген Жоғарғы Кеңестегі жоғары лауазымы арқылы ол өз өңірінің біраз мәселелерін шешіп алуға атсалысты. Тыныштықтан тыныштықтың кеткен кезі де осы болса керек.

Ауыл тілшісі

Тұрлауы жоқ тіршілік. Желдей ұйытқып, ақша бұлттай көшіп бара жатқан өмір-ай десеңізші. Мақпал таудың етегінен бұлықси аққан, әлдеқайда асыққан бұлақтың суы тәрізді. Бұлақ суынан із қалмаса, адам ғұмырының соқпақ жолы өзіндік өрнегімен көкіректің бір түкпірінде мәңгілікке жатталып қалады екен. Барлығы күні кешегідей еді. Жасыл желекті аққайыңдар көмкерген, мәңгі жасыл қарағайлар қаумалаған жер жәннаты – Құдықағаштың топырағында кіндік қаны тамған біз мектеп табалдырығын аттасымен білімге құштар болып өстік.

Тарихи ілім мен танымал тұлғаға құрмет

Көкшетаудағы Шахмет Құсайынов атындағы қазақ музыкалық-драма театрында Қазақстанның еңбек сіңірген қайраткері,