Category Archives: Мерей

Василий Митрофанович Бенберин

1918 жылы 9 мамырда Ақмола облысының Сандықтау ауданындағы Богословка селосында дүниеге келді. Жігерлі жас орта мектепті бітіре салысымен-ақ еңбекке қызу араласты. Фабрика-зауыт училищесін тәмамдағаннан кейін Көкшетау «Астық дайындау» пунктінде жүргізуші болып еңбек етті. 1938 жылы жұмысшы-шаруалардың Қызыл Армиясына әскерге алынды. Қызыл Армияның Польша жорығына және Фин соғысына қатысты.

Ел сенімін ақтап жүр

Еліміз тәуелсіздік алған тұстан бастап ауданымыздың жеткен жетістігі аз емес. Ол әрине, ел жайын ойлайтын азаматтардың арқасы. Соның бірі – аудандық мәслихаттың депутаты, Қорғалжын ауылының тумасы Жаңбыршы Темірбек.

Еңбектері бағасын алды

Облыс әкімінің орынбасары Қанат Ыдырысов Геолог күні мерекесіне орай ұйымдастырылған салтанатты шараға қатысып, кәсіби мереке иелерін марапаттады.

Рамазанның биігі

Наурыз айының соңында сарышұнақ аяз үдеп берген. Дәл сол жылы қар да ересен қалың түсіпті. Шоқ жұлдыздай шағын ғана Қызылқайнар ауылын көбік қардың көрпесі тұмшалай қымтап, жып-жылмағай еткен. Төрт құбыла тегіс аппақ, көз тоқтатар қарасын көрінбейді. Жатаған үйлердің мұржалары ғана мимырт тіршіліктің белгісін меңзеп тұр. Ауылдастары «дәу Ақлима» деп атайтын көрші апай әлденеңе алаңдап бұлардың үйінің қорасының төбесін тесіп кіріпті. Хабар-ошарсыз жатқан соң апайдың жанашырлығының арқасында жарық дүние есігін ашқан нәрестенің кіндігі кесілген.

Айтқажымның аманаты

Өзінің бар саналы ғұмырында Қазақстанның солтүстік аймағының гидрогеология саласын зерттеп, ел тарихы жайында құнды ізденістер жасап, мол мұра қалдырған геология және минералогия ғылымдарының кандидаты Айтқажы Қазбековтың есімі өз еліне кеңінен мәлім еді. Көкшетаудағы №3 қазақ орта мектебін алтын медальмен бітіріп, Ленинград университетінде оқып, гидрогеолог мамандығын меңгеріп, Солтүстік Қазақстан

Тау алыстаған сайын биіктейді

«Өмір деген өтпелі, өтеді де кетеді, өлім жүйрік өмірден қуады да жетеді» деген рас екен. Сонау жас кезімізде қатар жүріп, талай қызық-қуанышымызды, той-думанымызды бірге өткізген құрбы-құрдастардың, дос-жолдастардың көбінің бүгінде о дүниелік болғандарын қимастықпен еске аламыз, сағынамыз, әрине. Табиғаттың заңына, Алланың ісіне ешқандай қарсылық жасай алмасақ та, олар әлде де болса ортамызда жүре тұрса, бүгінгі күнді көрсе, басатын жер, жұтатын ауа бәрімізге жетпес пе еді деген қимастық көңіл ғой біздікі. Ал, бүгінде ондай адамдар туралы көрген-білгенімізді айтып, естелік жазу бізге бұйырғанына не шара.

Ғибраты мол Ғазиз аға

Кешегі кеңес заманында Көкшетау облысындағы кеңшар директорларының ішінде мықтылардың қатарында саналған Ғазиз Құсайынұлы Құсайынов тірі болса өткен жылдың соңында 90 жасқа толар еді. Өңірде табан аудармастан 20 жылдан астам бір шаруашылықты басқарып, әрі оны мықтап қалыптастырған басшылар көп емес қой. Жаңадан құрылған «Колос» кеңшарының барлық әлеуметтік-өндірістік нысандары Ғазиз Құсайынұлы директор болған жылдары салынды.

Еліне еңбегі сіңген Ғазиз аға

Сырқаттанып ауруханада жатыр едім. «Орталық мешітте папамыздың туғанына 90 жыл толуына орай, ас береміз» деп Алтай келіп кетті. Осы хабарды естігеннен-ақ жүрегім лүп ете түсті. Ғазиз Құсайынов! Еліне сіңірген еңбегі көп тамаша азамат еді. Бірден ол кісімен қоян-қолтық бірге қызмет атқарған жылдарым есіме түсті. Оған да көп жылдың жүзі өтіпті-ау. Ленинград аудандық партия комитетінде нұсқаушы болып қызмет атқарып жүр едім, бір күні аудандық атқару комитетінің төрағасы Асылбек Жәзиұлы Дәулетов ағамыз түс кезінде үйіне шақырып алды. Барсам, бұйра шаш, жүзі жарқын, әдемі бір жігіт отыр екен.

Кеңес Одағының Батыры, Халық Қаһарманы, Қазақстан Республикасының тұңғыш Қорғаныс министрі, Армия генералы Сағадат Нұрмағамбетов

Сағадат Қожахметұлы Нұрмағамбетов 1924 жылы 25 мамырда Ақмола облысының Ақкөл ауданында (бұрынғы Алексеев ауданы) өмірге келген. 1942 жылы мектеп қабырғасынан Қызыл Армия қатарына шақырылып, Түрікменстанның Кушка қаласындағы әскери училищеге жіберілді. Оқуын бітірген соң 1943 жылдың сәуір айында майданға аттанды.

Береке – ынтымаққа үйір

Еліміз егемендік алған тұста Целиноград қаласында алғашқы рет Наурыз тойы өтіп, оның салтанатының артуына, қазақи төл жоралғылардың жарасымды болуына іргеде жатқан Талапкер ауылының өнерпаздары көп үлес қосып еді. Шағын болса да, дәстүрі жарасқан елдің ұландары бастаған ізгі іс бүгін елордаға айналған Астанада кеңінен құлаш жайды. Өнерлі осы өлкенің бір айтулы өкілі, Целиноград ауданының құрметті азаматы Сабыр Малғаздарұлы үшін Әз Наурыздың орны әрдайым бөлек болған.

Аждардың абыройлы жолы

Жасампаздыққа ұмтылған жаһан жан-жақтылықты талап етуде. Бұл қоғам мүшелеріне қаратып айтылғанымен, жалпыдан жалқының аты озатыны, көшбасшылық қасиетке ие жанның жұлдызы жанатыны халқымыз қастерлеген қағидалы қасиет. Оның астарында орасан жауапкершілік те жатыр. Аталған ұстанымдарды ұлықтаған азаматтың бірі Атбасардағы Аждар Тайшытаев десек жарасады.

Өмірде өз орнын тапқан

Жаның сүйген іспен айналысу да бір ғанибет. Бала кезімізде мектеп қабырғасында жүргенімізде мұғалімдеріміз «қай мамандықты таңдайсың?» деген мазмұндағы шығарма жаздырушы еді. Сөйтсек, ұстаздарымыз біздің болашақта өмірден өз орнымызды тауып, көңілімізге ұнаған мамандық бойынша қызмет етуімізді қалаған екен ғой. Өйткені, өзің ұнатқан жұмыстан ешқашан жерінбейсің де шаршамайсың.

Тағылымы мол ғұмыр

«Елу жылда ел жаңа» деп бабаларымыз бекерден-бекер айтпаған. Кезінде Ақмола облысының бұрынғы «Коммунизм нұры», кейінгі «Арқа ажары» газетінің абырой-беделі зор болды. Заман қыспағына бағынбай халықтың көңіліндегі күпті мәселелерді шеше білген баспасөз құралы сондай-ақ болар.
Кеңестік жүйеде орыс тілді газетпен бәсекелесіп шығатын осы қазақ тілді баспасөз құралы шын мәнінде елдің сүйіктісі бола білді. Олай дейтінім, жаңа шыққан газет қолдарына тимей қалса, пошта қызметшілерінің жанын қинайтын кісілерді көп көрдім.

Әке аманатына адал азамат

Әсен әңгімені әкесінен бастады. Ішіміз жылып қалды. Көкше атырабы Дулат Жақсылықовты жақсы білуші еді. Намыс жетегіндегі жігіт анау бір жылдардағы дағдарысты кезеңде жұмысы қожырай бастаған «Көкшетау сүт зауытының» тізгінін қолға алған болатын. Дулаттың іскерлігі көз алдымызда. Зауыт өнімдерін тұрғындар әлі күнге айрықша сұраныспен сатып алады. Азаматтың артында із қалды, құрмет дегеніміз осы ғой. Әттең, өмірден ерте кетті.

Жаныңды мақпал мінезімен баурайды

Ұлы Әл-Фараби «Даналыққа ұмтылатын адам ең жақсы тәрбие алған, мейірімді адам болуы тиіс» деген екен. Ал, жақсы тәрбие алу үшін, сабырлық танытып, көп оқып, көп білу қажет, қала берді қоғамдық өмірге белсенді қатысып, патриот болуы керек деп есептеймін. Парасаттылық сана мен жүрекке орнайды. Біз жоғарыда айтып өткен жақсы қасиеттердің барлығы бір бойынан табылатын, мінезі мақпал, кең пейілді, қашанда жақсы, игі істердің басы-қасынан табылатын жандардың бірі Динара Башарова дер едім.